Το μυστήριο της Ιεράς Σινδόνης

Καθώς η Ιερά Σινδόνη βρίσκεται σε δημόσια έκθεση αυτές τις μέρες για ακόμα μία φορά, το μυστήριο γύρω από αυτή συνεχίζει να συναρπάζει πολλούς. Εάν ήταν επεισόδιο του CSI Miami, θα είχε λυθεί μέσα σε μία τηλεοπτική ώρα. Το πρόσωπο, το σώμα, οι κηλίδες αίματος… Όλα τα στοιχεία είναι εκεί.

Παρόλα αυτά, αν και έχουν περάσει εκατοντάδες χρόνια, καμία έρευνα δεν έχει καταφέρει να λύσει το μυστήριο γύρω από την Ιερά Σινδόνη.

Επομένως, είναι ή δεν είναι το σάβανο με το οποίο κάλυψαν το Χριστό πριν τον ενταφιάσουν;

Τις μέρες αυτές, για έκτη μόνο φορά μέσα σε έναν αιώνα και για πρώτη φορά μέσα σε μία δεκαετία, το κοινό έχει την ευκαιρία να δει από κοντά και να επεξεργαστεί το μοναδικό αυτό έκθεμα, με τις πωλήσεις των εισιτηρίων να έχουν ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο.

Θεωρία περί πλαστότητας

Με μήκος λίγο μεγαλύτερο από τα 4.5 μέτρα και φάρδος μεγαλύτερο από 1 μέτρο, το ξεθωριασμένο, φθαρμένο και εύθραυστο αυτό κομμάτι υφάσματος υπήρξε το αντικείμενο έντονης διαμάχης μεταξύ των επιστημόνων, των θεολόγων και των ειδικών σε θέματα ενταφιασμών για πολλούς αιώνες.

Το ύφασμα απεικονίζει την ξεθωριασμένη εικόνα ενός γενειοφόρου άνδρα. Για πολλούς Χριστιανούς, πρόκειται για το πρόσωπο του Χριστού.

Γύρω από το κεφάλι, υπάρχει κάτι που φαίνεται ως σημάδια από αγκάθινο στεφάνι. Σε άλλο σημείο, κοντά στα χέρια και τα πόδια, υπάρχουν κηλίδες αίματος, ενδεικτικές όπως λένε πολλοί πιστοί, της σταύρωσης του Χριστού.

Οι πρώτες αξιόπιστες αναφορές στην ύπαρξη της Σινδόνης χρονολογούνται από τα μέσα του 16^ου αιώνα. Η Σινδόνη μεταφέρθηκε στο Τορίνο από τη βασιλική οικογένεια της Ιταλίας, του Οίκου των Σαβόι, στα τέλη του 16^ου αι., ενώ παραδόθηκε στην Αγία Έδρα το 1983.

Αλλά το 1988 προέκυψαν αξιόπιστες επιστημονικές αμφιβολίες γύρω από την αυθεντικότητά της, όταν έγιναν εξετάσεις ραδιοχρονολόγησης με τη χρήση άνθρακα σε μικρά δείγματα του υφάσματος.

Ομάδες από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα και το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας, κατέληξαν σχεδόν με απόλυτη βεβαιότητα στο συμπέρασμα ότι το ύφασμα φτιάχτηκε κάπου μεταξύ του 1260 και του 1390 μ.Χ. Με άλλα λόγια, ίσως να μην είναι τίποτα παραπάνω από μία έξυπνη μεσαιωνική πλαστογραφία.

Για κάποιους, η άποψη αυτή χάλασε το μυστήριο της προέλευσής της για πάντα. Πως μπορεί να είναι το ύφασμα που κάλυψε το σώμα του Χριστού εάν δημιουργήθηκε 12 αιώνες μετά το θάνατό του;

Άλλοι, όμως, παρέμειναν προσκολλημένοι στα πρώτα συμπεράσματα, υποστηρίζοντας πως τα δείγματα που χρησιμοποιήθηκαν για τη ραδιοχρονολόγηση ήταν μολυσμένα.

Νέες εξετάσεις

Μεταξύ των απογοητευμένων συγκαταλέγεται και ο Marco Tosatti, δημοσιογράφος στην ιταλική εφημερίδα La Stampa, που μόλις ολοκλήρωσε μία μελέτη της επιστημονικής βιβλιογραφίας γύρω από τη Σινδόνη.

«Πιστεύω πως οι εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν το 1988 είχαν κάποια ψεγάδια. Δεν χρησιμοποίησαν τα σωστά δείγματα και διαφωνώ με κάποιους από τους υπολογισμούς τους,» δήλωσε ο ίδιος και συνέχισε λέγοντας πως κανείς δεν έχει καταφέρει να αναπαραγάγει με επιτυχία ένα ύφασμα σαν τη Σινδόνη.

«Ούτε καν η σύγχρονη τεχνολογία λέιζερ δεν μπορεί να φτιάξει μία τόσο μοναδική εικόνα, επομένως πως θα μπορούσε να φτιαχτεί κάτι τέτοιο το Μεσαίωνα;»

Ο Tosatti δεν είναι ο μόνος που ζητά από το Βατικανό να επιτρέψει περαιτέρω εξετάσεις με σύγχρονο εξοπλισμό, που προφανώς δεν είχαν στη διάθεσή τους οι τρεις ομάδες των επιστημόνων πριν από 22 χρόνια. Η Καθολική Εκκλησία δεν έχει απαντήσει ακόμα επισήμως σε αυτό το αίτημα.

Αξίζει να σημειωθεί πως η Εκκλησία δεν έχει δηλώσει ότι πρόκειται για το σάβανο του Χριστού. Με προσεκτικά επιλεγμένες, επιδέξιες και μη-δεσμευτικές λέξεις, η Καθολική Εκκλησία δηλώνει πως η Σινδόνη συμβολίζει τα πάθη του Χριστού.

Όμως, δεν ήταν το ίδιο επιδέξια και με τη σύνδεση του Αδόλφου Χίτλερ με τη Σινδόνη. Σύμφωνα με μία πρόσφατη συνέντευξη ενός μοναχού από το τάγμα του Αγίου Βενέδικτου, ο ηγέτης των Ναζί είχε καταστήσει σαφές πως ήθελε τη Σινδόνη. Ο μοναχός, που έδωσε τη συνέντευξη σε ένα ιταλικό περιοδικό, αναφέρει πως όταν ο Χίτλερ επισκέφτηκε την Ιταλία το 1938, διέταξε τους αξιωματούχους του να βρουν και να του πάνε τη Σινδόνη και μάλιστα το έκαναν με ασυνήθιστο σθένος.

Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, η Σινδόνη μεταφέρθηκε κρυφά σε ένα μοναστήρι, στη νότια Ιταλία.

Σύμφωνα με το μοναχό, οι Γερμανοί στρατιώτες έψαξαν το μοναστήρι αλλά οι μοναχοί την είχαν κρύψει μέσα σε έναν βωμό. Την ώρα, λοιπόν, που έφτασαν οι Γερμανοί, οι μοναχοί προσποιούνταν πως προσεύχονταν μπροστά στο βωμό και ήταν αμαρτία να διακόψουν την προσευχή τους. Οι άντρες του Χίτλερ έφυγαν με άδεια χέρια και το σάβανο επέστρεψε αργότερα στο Τορίνο, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα και θα εκτίθεται μέχρι τα μέσα Μαΐου.

Ο Πάπας Βενέδικτος θα είναι ένας από τους εκατομμύρια επισκέπτες που θα δουν από κοντά το ιερό σάβανο, παρόλο που οι απόψεις του για την αυθεντικότητά του είναι άγνωστες.

«Ίσως να μην μάθουμε ποτέ,» ισχυρίζεται ο Tosatti. «Στην τελική, δεν φέρει κάποια υπογραφή για να γνωρίζουμε τι και πως.»

Για εκατομμύρια Χριστιανούς, η Ιερά Σινδόνη δεν έχει να κάνει με την επιστήμη και τις αποδείξεις αλλά με την πίστη και σε μία εποχή που η Καθολική Εκκλησία πλήττεται από σκάνδαλα παιδεραστίας, η προσκόλληση σε αυτή την πίστη είναι πιο σημαντική από ποτέ.

Μέσα στις επόμενες έξι εβδομάδες, πάνω από δύο εκατομμύρια επισκέπτες αναμένονται να επισκεφτούν το ιερό σάβανο και να σχηματίσουν τη δική τους άποψη. Για τους σκεπτικιστές, σίγουρα αποτελεί ένα ενδιαφέρον κειμήλιο. Για τους πιστούς, πρόκειται με πάσα βεβαιότητα και τη μορφή του Χριστού και αποτελεί ένα ακόμα κομμάτι που ενισχύει την πίστη τους σε αυτόν.